De zon boven Valencia kondigde een warme dag aan, maar voor Patrick Wouters betekende die zondag vooral een kans om zijn grenzen te verleggen. Na tien weken van gerichte voorbereiding stond hij klaar voor de start van de marathon. Het resultaat mocht er zijn: 2u45m48s, een nieuw persoonlijk record.

De weg naar dat resultaat was allesbehalve
vanzelfsprekend. De spanning kroop in de laatste dagen omhoog. Tijdens het loslopen op zaterdag leek het alsof iedereen moeiteloos voorbijging, terwijl Patrick zelf nauwelijks vooruitkwam. Een gevoel dat knaagde, versterkt door de voorspelde hitte van 23 graden. “Gelukkig mochten we al om 8u15 starten,” vertelt hij, “maar zelfs toen was het al 15 graden.”

De eerste kilometers waren chaotisch. Duizenden
lopers op een smalle ruimte maakten het moeilijk om in een ritme te komen.
Patrick voelde al snel dat hij veel vocht verloor en besloot zijn strategie aan te passen: langer met de waterflesjes blijven lopen en alle gelletjes benutten.
“Ik probeerde me daarop te focussen, zonder te veel naar de klok te kijken.”

Rond kilometer 20 kantelde de wedstrijd. Het lichaam voelde lichter, het tempo stabieler. Ondanks de warmte van de zon schoof Patrick vlot naar voren. Het besef groeide dat een tijd onder de 2u48 haalbaar was.
Het parcours kende zijn hoogste punt rond km35-36, waarna de weg bergaf richting finish ging. “Ik hield mezelf voor om niet te veel aan de finish te
denken, maar gewoon een snelle 5 km te lopen.”

Die aanpak loonde. Tussen km35 en km40 liep Patrick zijn snelste 5 km van de hele marathon. In de laatste kilometers zag hij dat zelfs een tijd in de 2u45 mogelijk was. Met nog energie in de tank zette hij door en finishte met een negatieve split van ruim 40 seconden.

“Ik ben ontzettend blij met mijn tijd van 2u45m48s. Fysiek heb ik geen moeilijke momenten gekend. Het belangrijkste is positief blijven denken – dan blijkt er veel mogelijk.”

Een verhaal van spanning, warmte en mentale kracht, bekroond met een schitterend persoonlijk record.

Marc Gyselinck